இந்திய நாடாளுமன்றம் பொதுவாக வருடத்திற்கு மூன்று அமர்வுகளுக்கு கூடுகிறது . அவை

• பட்ஜெட் கூட்டத்தொடர் (பிப்ரவரி-மே),
• மழைக்கால கூட்டத்தொடர் (ஜூலை-செப்டம்பர்) மற்றும்
• குளிர்கால கூட்டத்தொடர் (நவம்பர்-டிசம்பர்) ஆகும். 

அரசியலமைப்புச் சட்டம், நாடாளுமன்றம் வருடத்திற்கு இரண்டு முறையாவது கூட வேண்டும் என்றும், அமர்வுகளுக்கு இடையே ஆறு மாதங்களுக்கு மேல் இடைவெளி இருக்கக்கூடாது என்றும் கூறுகிறது.   

• Ganesh Vasudev Mavalankar served as the speaker from 15th May 1952 to 27th February 1956.

• The second speaker was M.A. Ayyangar from 8th March 1956 to 10th May 1957. He continued to be the speaker from 11th May 1957 to 16th April 1962.

• The third speaker was Sardar Hukam Singh who served as the speaker from 17th April 1962 to 16th March 1967.

• The fourth speaker was Neelam Sanjiva Reddy who served from 17th March 1967 to 19th July 1971.

• The fifth was Gurdial Singh Dhillion serving as the speaker of Lok Sabha from 8th August 1969 to 19th March 1971 and continuing his position from 22nd March 1971 to 1st December 1975.

• The sixth speaker was Bali Ram Bhagat who served from 15th January 1976 to 25th March 1977.

• After him, Neelam Sanjiva was again elected as the speaker serving from 26th March 1977 to 13th July 1977 as the 7th speaker of the House of People.

• The 8th speaker was K.S. Hegde served from 21st July 1977 to 21st January 1980.

• The 9th speaker was Balram Jakhar who served from the year 1980 22nd January to 1985 15th January. He again continued to be the speaker from 16th January 1985 to 18th December 1989.

• The 10th speaker of the House of People was Rabi Ray who served from 19th December 1989 to 9th July 1991.

• The 11th speaker was Shivraj Patil serving as the speaker of Lok Sabha from 10th July 1991 to 22nd May 1996.

• the 12th speaker was P. A Sangma serving from the year 1996 23rd May to 23rd March 1998.

• After that G.M.C. Balayogi continued to be the 12th speaker of Lok Sabha and served from 24th March 1998 to 19th October 1999. He then continued from the year 1999 22nd October to 3rd March 2002.

• The 13th Speaker was Manohar Joshi who served from the year 10th May 2002 to 2nd June 2004.

• The 14th speaker was Somnath Chatterjee serving from 4th June 2004 to 30th May 2009.

• The 15th speaker was Meira Kumar serving from 30th May 2009 to 4th June 2014.

• The 16th speaker was Sumitra Mahajan serving from 6th June 2014 to 16th June 2019.

• The 17th speaker – Om Birla.

• The 18th speaker – Om Birla.  (now 2025)

J. B. Kripalani moved the first-ever no-confidence motion on the floor of the Lok Sabha against the government of prime minister Jawaharlal Nehru in August 1963, immediately after the disastrous Sino-Indian War. As of August 2023, 31 no-confidence motions have been moved.

சீன-இந்தியப் போருக்குப் பிறகு, ஆகஸ்ட் 1963 இல், பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேருவின் அரசாங்கத்திற்கு எதிராக, மக்களவையில் ஜே.பி. கிருபளானி முதல் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்தை கொண்டு வந்தார்.

A motion of “No Confidence” against the Government can be introduced only in the Lok Sabha under Rule 198.

History of no confidence motion (NCM)

• First NCM – It was during the 3^rd Lok Sabha in 1963 that the first motion of no confidence was moved by Acharya J B Kripalani against the government headed by Prime Minister Jawaharlal Nehru.
• Highest number of instances–
  • Indira Gandhi- Faced NCMs 15 times.
  • Lal Bahadur Shasthri- Faced 3 times.
  • PV Narashima Rao- Faced three times.
• In 1979, Prime Minister Morarji Desai realised that he did not have the support of the majority of MPs, and therefore resigned before the House voted on the motion.
• Governments fallen due to NCM
  • V P Singh government in 1990
  • H D Deve Gowda government in 1997
  • Atal Bihari Vajpayee government in 1999

மாநிலங்களவை உறுப்பினரின் பதவிக்காலம் ஆறு ஆண்டுகள் ஆகும். மேலவையின் மூன்றில் இரண்டு பங்கு  (2/3) உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலம் ஒவ்வொரு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை முடிவடையும். மாநிலங்களவைத் தலைவராக குடியரசுத் துணைத்தலைவர் பதவி வகிப்பார்.

நாடாளுமன்ற அரசாங்கத்தின் அம்சங்கள்

• பெயரளவு மற்றும் உண்மையான நிர்வாகிகள்: ஜனாதிபதி பெயரளவு நிர்வாகி (சட்டப்பூர்வ அல்லது பெயரளவு நிர்வாகி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது), அதே நேரத்தில் பிரதமர் உண்மையான நிர்வாகி (நடைமுறை நிர்வாகி). இதன் விளைவாக, ஜனாதிபதி மாநிலத்தின் தலைவராகவும், பிரதமர் அரசாங்கத்தின் பிரதமராகவும் உள்ளார்.
• இரட்டை உறுப்பினர் பதவி: பிரதமரும் அமைச்சர்கள் குழுவும் நிர்வாகத் துறையாகவும், நாடாளுமன்றம் சட்டமன்றத் துறையாகவும் செயல்படுகின்றன. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பிரதமரையும் அமைச்சர்களையும் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள், அதாவது நிர்வாகத் துறை சட்டமன்றத்திலிருந்து வருகிறது.
• கூட்டுப் பொறுப்பு: நிர்வாகத்திற்கு சட்டமன்றத்திற்கு ஒரு கூட்டுப் பொறுப்பு உள்ளது. ஒரு கூட்டுப் பொறுப்பு உள்ளது, அதாவது ஒவ்வொரு அமைச்சரின் பொறுப்புகளும் முழு கவுன்சிலாலும் பகிர்ந்து கொள்ளப்படுகின்றன.
• நடைமுறை ரகசியம்: இந்த வகையான நிர்வாகத்தின் ஒரு தேவை என்னவென்றால், அமைச்சரவை நடவடிக்கைகள் ரகசியமாக வைக்கப்பட வேண்டும், பகிரங்கப்படுத்தப்படக்கூடாது.
• பிரதம மந்திரி தலைமைத்துவம்: இந்த நிர்வாக முறைக்கு பிரதமர் பொறுப்பேற்கிறார்.
• பெரும்பான்மை கட்சி விதி: பிரதம மந்திரி பொதுவாக கீழ் சபையில் பெரும்பான்மை பெறும் கட்சியின் தலைவரால் நியமிக்கப்படுவார்.
• இரு அவை சட்டமன்றம்: பெரும்பாலான நாடாளுமன்ற ஜனநாயக நாடுகளில் இரு அவை சட்டமன்றங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
• அரசியல் ஒருமைப்பாடு: அமைச்சர்கள் குழுவின் உறுப்பினர்கள் பொதுவாக ஒரே அரசியல் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்கள், எனவே அவர்கள் ஒத்த அரசியல் சித்தாந்தங்களைக் கொண்டுள்ளனர். கூட்டணி அரசாங்கத்தில் உள்ள அமைச்சர்கள் ஒருமித்த கருத்துக்குக் கட்டுப்பட்டவர்கள்.
• நிலையான பதவிக்காலம் இல்லை: அரசாங்கத்தின் பதவிக்காலம் கீழ் சபையின் பெரும்பான்மை ஆதரவால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. அரசாங்கம் நம்பிக்கையில்லா வாக்கெடுப்பில் வெற்றி பெறத் தவறினால் அமைச்சர்கள் குழு ராஜினாமா செய்ய வேண்டும். தேர்தல்கள் நடத்தப்பட்டு புதிய அரசாங்கம் அமைக்கப்படும்.

நாடாளுமன்ற அமைப்பின் சிறப்புகள்

• நிர்வாகத்திற்கும் சட்டமன்றத்திற்கும் இடையே சிறந்த ஒருங்கிணைப்பு: நிர்வாகம் சட்டமன்றத்தின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதாலும், பெரும்பாலான சட்டமன்றங்கள் பொதுவாக அரசாங்கத்தை ஆதரிப்பதாலும், சட்டங்களை இயற்றுவதும் அவற்றை செயல்படுத்துவதும் எளிதானது.
• சர்வாதிகாரத்தைத் தடுத்தல்: நிர்வாகக் கிளை சட்டமன்றத்திற்குப் பொறுப்புக்கூற வேண்டியிருப்பதாலும், நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானங்கள் மூலம் அதற்கு எதிராக வாக்களிக்க முடியும் என்பதாலும், சர்வாதிகாரம் இல்லை. மேலும், ஜனாதிபதி முறையைப் போலன்றி, அதிகாரம் ஒரு கையில் குவிந்துவிடாது.
• பொறுப்புள்ள அரசாங்கம்: அமைச்சர்கள் தங்கள் செயல்களுக்கு நாடாளுமன்றத்திற்குக் கணக்குக் கொடுக்க வேண்டும். கேள்வி நேரம், ஒத்திவைப்புத் தீர்மானம், நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் போன்ற பல்வேறு சாதனங்கள் மூலம் நாடாளுமன்றம் நிர்வாகத்தின் மீது கட்டுப்பாட்டைப் பயன்படுத்துகிறது.
• மாற்று அரசாங்கம் தயார் : ஆளும் கட்சி பெரும்பான்மையை இழந்தால், ஜனாதிபதி எதிர்க்கட்சியை அரசாங்கத்தை அமைக்க அழைக்கலாம். எனவே புதிய தேர்தல்கள் இல்லாமல் மாற்று அரசாங்கத்தை அமைக்க முடியும்.
• பல்வேறு குழுக்களின் பிரதிநிதித்துவம்: இந்த அமைப்பில், நாடாளுமன்றம் நாட்டில் உள்ள பல்வேறு குழுக்களுக்கு பிரதிநிதித்துவத்தை வழங்குகிறது. இது இந்தியா போன்ற நாடுகளுக்கு மிகவும் முக்கியமானது.
• நெகிழ்வுத்தன்மை : தேவைக்கேற்ப PM-ஐ எளிதாக மாற்ற முடியும் என்பதால் இந்த அமைப்பு நெகிழ்வானது.

Features of Parliamentary Government

• Nominal and Real Executives: The President is the nominal executive (also known as the de jure or titular executive), whereas the Prime Minister is the real executive (de facto executive). As a result, the President is the President of the State, whereas the Prime Minister is the Prime Minister of the Government.
• Double Membership: The Prime Minister and the Council of Ministers serve as the executive, while the Parliament serves as the legislature. Members of parliament elect the Prime Minister and ministers, meaning that the executive comes from the legislative.
• Collective Responsibility: The executive has a collective responsibility to the legislative. There is a collective responsibility, which means that each minister’s responsibilities are shared by the entire Council.
• Secrecy of procedure: A requirement of this type of administration is that cabinet proceedings be kept secret and not made public.
• Prime Ministerial Leadership: The Prime Minister is in charge of this system of administration.
• Majority Party Rule: The Prime Minister is usually appointed by the leader of the party that obtains a majority in the lower chamber.
• Bicameral Legislature: Bicameral legislatures are used in most parliamentary democracies.
• Political Homogeneity: Members of the Council of Ministers are usually from the same political party, and so have similar political ideologies. The ministers in a coalition government are bound by consensus.
• No fixed term: The government’s term is determined by the lower house’s majority support. The council of ministers must resign if the government fails to win a vote of no confidence. There will be elections, and a new government will be formed.

Merits of Parliamentary System

• Better coordination between the administration and the legislature: Since the administration is part of the legislature, and most legislatures generally support the government, it is easier to pass laws and implement them.
• Prevent authoritarianism: since the executive branch is accountable to the legislature and can vote against it with motions of no confidence, there is no authoritarianism. Also, unlike a presidential system, power will not be concentrated in one hand.
• Responsible government: Ministers are accountable to Parliament for their actions. Parliament exercises control over the executive through various devices like question hour, adjournment motion, no-confidence motion etc.
• Ready Alternative Government: If a ruling party loses the majority, president can invite the opposition party to form the government. Therefore alternative government can be formed without fresh elections.
• Representation of different groups: In this system, the parliament provides representation for different groups in the country. This is especially important for countries like India.
• Flexibility: The system is flexible because the PM can be easily changed as needed.

அரசியலமைப்பு அடிப்படை: 

• இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 108, நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளின் கூட்டுக் கூட்டங்களை நடத்துவதற்கு வழிவகை செய்கிறது.   

ஜனாதிபதியின் பங்கு: 

• இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் நாடாளுமன்றத்தின் கூட்டுக் கூட்டத்தைக் கூட்டலாம்.   

தலைமை அதிகாரி: 

• கூட்டுக் கூட்டத்திற்கு மக்களவைத் தலைவர் தலைமை தாங்குகிறார்.

Bills Passed Through Joint Sittings:

• Dowry Prohibition Bill, 1961
• Banking Service Commission (Repeal) Bill, 1978
• Prevention of Terrorism Bill, 2002

1985 ஆம் ஆண்டு, 52வது அரசியலமைப்புத் திருத்தச் சட்டம் மூலம், 10வது அட்டவணை இந்திய அரசியலமைப்பில் சேர்க்கப்பட்டது, இது கட்சித் தாவல் தடுப்புச் சட்டம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

பிப்ரவரி 15, 1985 அன்று ஜனாதிபதியின் ஒப்புதலைப் பெற்ற அரசியலமைப்பு (ஐம்பத்து-இரண்டாவது திருத்தம்) சட்டம், 1985, 18 மார்ச் 1985 அன்று நடைமுறைக்கு வந்தது. 

# Short cut: P G S V A F

• மதிப்பீட்டுக் குழுவில் 30 உறுப்பினர்கள் உள்ளனர். அனைத்து உறுப்பினர்களும் மக்களவையிலிருந்து (கீழ் சபை) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள். அதாவது மாநிலங்களவையிலிருந்து (மேல் சபை) பிரதிநிதித்துவம் இல்லை. (லோக்சபாவிற்கும் மாநிலங்களவைக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை அறிய, இணைக்கப்பட்ட கட்டுரையைப் பார்க்கவும்.) ஆரம்பத்தில், குழுவில் 25 உறுப்பினர்கள் இருந்தனர், பின்னர் அது 30 ஆக அதிகரிக்கப்பட்டது.
• மதிப்பீட்டுக் குழுவின் உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முறைமக்களவை அதன் உறுப்பினர்களிடமிருந்து மதிப்பீட்டுக் குழுவின் உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது. தேர்தலின் கொள்கையானது ஒற்றை மாற்றத்தக்க வாக்கு மூலம் விகிதாசார பிரதிநிதித்துவம் ஆகும். மதிப்பீட்டுக் குழுவில் அனைத்துக் கட்சிகளும் முறையாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன.
• மதிப்பீட்டுக் குழுவின் உறுப்பினர்களின் பதவிக் காலம்- ஒரு வருடம்மக்களவையால் அதன் உறுப்பினர்களிடமிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு உறுப்பினரும் ஒரு வருடத்திற்கு குழுவின் ஒரு பகுதியாக இருப்பார்கள். ஒரு வருடம் கழித்து, ஒரு புதிய தேர்தல் நடைபெற்று உறுப்பினர்கள் மாற்றப்படுவார்கள் அல்லது மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார்கள்.
• குறிப்பு : பொது நிறுவனங்கள் குழுவைப் போலவே, ஒரு அமைச்சரை மதிப்பீட்டுக் குழுவின் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்க முடியாது.
• மதிப்பீட்டுக் குழுவின் தலைவர்மதிப்பீட்டுக் குழுவின் தலைவரை நியமிக்கும் அதிகாரம் மக்களவை சபாநாயகருக்கு உள்ளது. மதிப்பீட்டுக் குழுவின் தலைவர் எப்போதும் ஆளும் கட்சியைச் சேர்ந்தவராகவே நியமிக்கப்படுவார். எனவே குழுவில் நியமிக்கப்படும் ஒவ்வொரு தலைவரும் நாட்டின் ஆளும் கட்சியைச் சேர்ந்தவராக இருப்பார்.

• அரசியலமைப்பு (பதினாறாவது திருத்தம்) சட்டம், 1963:

  யூனியனின் ஒருமைப்பாடு மற்றும் இறையாண்மையைப் பாதுகாக்கும் விதமாக அரசியலமைப்பின் 19 வது பிரிவை திருத்தியமைக்க இயற்றப்பட்ட சட்டம். 
• சம ஊதியச் சட்டம் 1963:

  பாலின அடிப்படையில் ஊதியத்தில் பாகுபாடு காட்டுவதைத் தடுக்கும் நோக்கில் இயற்றப்பட்ட சட்டம். 
• வரம்புச் சட்டம் 1963:

  வழக்குகள் மற்றும் பிற நடவடிக்கைகளின் வரம்பு மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய நோக்கங்களுக்காக சட்டத்தை ஒருங்கிணைத்து திருத்துவதற்க்கான சட்டம். 
• அதிகாரப்பூர்வ மொழிகள் சட்டம், 1963:

  யூனியனின் உத்தியோகபூர்வ நோக்கங்களுக்காகவும், பாராளுமன்றத்தில் வணிகப் பரிவர்த்தனைகளுக்காகவும், மத்திய மற்றும் மாநிலச் சட்டங்களுக்காகவும், உயர் நீதிமன்றங்களில் சில நோக்கங்களுக்காகவும் பயன்படுத்தக்கூடிய மொழிகளுக்கு வழங்குவதற்கான சட்டம். 
• மத்திய வருவாய் வாரியச் சட்டம், 1963:

  நேரடி வரிகள் மற்றும் மறைமுக வரிகள் மற்றும் சுங்கங்களுக்கான தனி வருவாய் வாரியங்களை அமைப்பதற்கும், அதிகாரங்களை வழங்குவதற்கும், மேற்கூறிய வாரியங்களுக்கு கடமைகளை சுமத்துவதற்கும் சில சட்டங்களைத் திருத்துவதற்கும் இயற்றப்பட்ட சட்டம். 
• யூனியன் பிரதேசங்கள் சட்டம், 1963 பிரிவு 54(3) இன் படி 1 ஜூலை 1963 அன்று பாண்டிச்சேரியின் சட்டமன்றமாக பிரதிநிதித்துவ சபை மாற்றப்பட்டது மற்றும் அதன் உறுப்பினர்கள் சட்டமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதாகக் கருதப்பட்டது. இவ்வாறு, தேர்தல் இல்லாமல் முதல் சட்டமன்றம் உருவாக்கப்பட்டது.

• Privileges Committee is semi-judicial in nature. This committee examines petitions on general public importance and bills. It also takes representation from associations and individuals for the matters of Union subjects.
• சிறப்புரிமைகள் குழு, பகுதி நீதித்துறை சார்ந்தது. இந்தக் குழு, பொது முக்கியத்துவம் மற்றும் மசோதாக்கள் மீதான மனுக்களை ஆராய்கிறது. யூனியன் பாடங்களின் விஷயங்களுக்கு சங்கங்கள் மற்றும் தனிநபர்களிடமிருந்து பிரதிநிதித்துவத்தையும் பெறுகிறது.

Rajya Sabha’s Equal Powers with Lok Sabha:

Constitutional Amendment Bills: ​Both houses have equal authority in introducing and passing constitutional amendment bills.

Ordinary Bills: ​Introduction and passage of ordinary bills.

Financial Bills: passage of financial bills involving expenditure from the Consolidated Fund of India.

அரசியலமைப்பு திருத்த மசோதாக்கள்: அரசியலமைப்பு திருத்த மசோதாக்களை அறிமுகப்படுத்துவதிலும் நிறைவேற்றுதல்.

சாதாரண பில்கள்: சாதாரண மசோதாக்கள் லோக் சபாவால் நிறைவேற்றப்பட்டாலும், ராஜ்யசபாவும் அதை நிறைவேற்ற வேண்டும். 

நிதி மசோதாக்கள்:  (நிதி மசோதாக்கள் லோக் சபையில் மட்டுமே அறிமுகப்படுத்தப்பட முடியும், ஆனால் ராஜ்யசபாவும் அதை நிறைவேற்ற வேண்டும். )

1919 ஆம் ஆண்டின் இந்திய அரசாங்கச் சட்டத்தின் விதிகளின் கீழ் 1921 ஆம் ஆண்டில் முதன்முதலில் பொதுக் கணக்குக் குழு அமைக்கப்பட்டது மற்றும் அது இருந்து வருகிறது.

Public Accounts Committee was set up first in 1921 under the provisions of the Government of India Act of 1919 and has since been in existence.

1921 ஆம் ஆண்டில், பிரிட்டிஷ் ரயில்வே பொருளாதார நிபுணர் வில்லியம் அக்வொர்த் தலைமையிலான அக்வொர்த் குழு, ரயில்வே பட்ஜெட்டை பொது அரசாங்க பட்ஜெட்டிலிருந்து பிரிக்க பரிந்துரைத்தது, இது 1924 இல் செயல்படுத்தப்பட்டது, இது இந்தியாவில் ஒரு தனி ரயில்வே பட்ஜெட்டை உருவாக்க வழிவகுத்தது .

In 1921, the Acworth Committee, led by British railway economist William Acworth, recommended separating the railway budget from the general government budget, which was implemented in 1924, leading to the creation of a separate Railway Budget in India.

பொதுக் கணக்குக் குழு (PAC) என்பது ஒரு அரசாங்கத்தின் செலவு மற்றும் நிதிகளை மதிப்பாய்வு செய்யும் சட்டமியற்றுபவர்களின் குழுவாகும் . பொதுப் பணம் சட்டப்பூர்வமாகவும் திறமையாகவும் செலவிடப்படுவதை உறுதி செய்வதற்கான சட்டமன்றத்தின் முயற்சிகளில் PAC ஒரு முக்கிய பகுதியாகும்

1952 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் முதல் பொதுத் தேர்தலுக்குப் பிறகு அமைக்கப்பட்ட முதல் மக்களவை, அதன் முழு ஐந்தாண்டு பதவிக் காலத்திற்குப் பிறகு, ஏப்ரல் 4, 1957 அன்று கலைக்கப்பட்டது.

விளக்கம்:
அரசியலமைப்பு: இந்தியாவின் முதல் பொதுத் தேர்தலைத் தொடர்ந்து, ஏப்ரல் 17, 1952 அன்று முதல் மக்களவை அமைக்கப்பட்டது.
முதல் அமர்வு: மக்களவையின் முதல் கூட்டத்தொடர் மே 13, 1952 அன்று கூடியது.
கலைப்பு: முதல் மக்களவை அதன் முழு ஐந்தாண்டு பதவிக்காலத்தை நிறைவு செய்த பின்னர், ஏப்ரல் 4, 1957 அன்று கலைக்கப்பட்டது.

இந்திய துணைத் தலைவரான ராஜ்யசபாவின் தலைவர், ஒற்றை மாற்றத்தக்க வாக்கு மூலம் விகிதாசார பிரதிநிதித்துவ முறையைப் பயன்படுத்தி, நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளின் (லோக்சபா மற்றும் ராஜ்யசபா) உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஒரு தேர்தல் கல்லூரியின் உறுப்பினர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார் .

The chairman of the Rajya Sabha, who is also the Vice President of India, is elected by the members of an electoral college consisting of the members of both houses of Parliament (Lok Sabha and Rajya Sabha) using the system of proportional representation by means of single transferable vote. 

The Public Accounts Committee (PAC) in India consists of not more than 22 members, 15 from the Lok Sabha and 7 from the Rajya Sabha, elected annually by their respective houses. 

உறுப்பினர்:   

• 15 உறுப்பினர்கள் மக்களவையால் (கீழ் சபை) தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள்.   
• 7 உறுப்பினர்கள் மாநிலங்களவையால் (மேல் சபை) தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள்.   
• விகிதாசார பிரதிநிதித்துவக் கொள்கையின்படி, ஒற்றை மாற்று வாக்கு மூலம் உறுப்பினர்கள் ஆண்டுதோறும் அந்தந்த வீடுகளால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள்.   

பதவி காலம்: உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலம் ஒரு வருடம்.   

2025 ல்

The current chairman of the Public Accounts Committee (PAC) of the Indian Parliament is K.C. Venugopal, who took over from Adhir Ranjan Chowdhury in August 2024. 

இந்திய நாடாளுமன்றத்தில், முன்னறிவிப்பு இல்லாமல் அவசர விஷயங்களை நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் எழுப்ப அனுமதிக்கும் முறைசாரா நடைமுறையான பூஜ்ஜிய நேரம், 1962 முதல் நடைமுறையில் உள்ளது .   

Zero Hour in the Indian Parliament, an informal practice allowing MPs to raise urgent matters without prior notice, has been in practice since 1962